Ο αντισημιτισμος του φιλόσοφου των αναρχικών πιερ ζοζέφ προυντόν

Φυσικά μιλάμε για τον Πιέρ-Ζοζέφ Προυντόν ο οποίος είναι γνωστός αναρχικός φιλόσοφος ο οποίες είχε διατυπώσει τις ρατσιστικές του απόψεις πάνω στους Μαύρους και στους Εβραίους ... Καλό είναι οι σημερινοί αναρχικοί που το παίζουν "αντιρατσιστές " να ρίξουν μια ματιά σε έναν από τους μεγαλύτερους φιλοσόφους της αναρχίας.

Ας μάθουμε αρχικά ποιος ήταν αυτός ο Φιλόσοφος ...

Ο Πιερ Ζοζέφ Προυντόν (Pierre Josef Prοudhon, 15 Ιανουαρίου 1809 Μπεζανσόν- 19 Ιανουαρίου 1865, Πασσύ) ήταν Γάλλος πολιτικός, μουτουαλιστής φιλόσοφος και σοσιαλιστής. Ήταν μέλος του γαλλικού κοινοβουλίου, και ήταν ο πρώτος που αυτοχαρακτηρίστηκε αναρχικός. Θεωρείται από τους σημαντικότερους αναρχικούς συγγραφείς και οργανωτές. Μετά τα γεγονότα του 1848, άρχισε να αυτοαποκαλείται φεντεραλιστής.

Ο Προυντόν ήταν τυπογράφος στο επάγγελμα, ο οποίος έμαθε μόνος του λατινικά, για να τυπώνει καλύτερα βιβλία σε αυτήν τη γλώσσα. Η γνωστότατη του φράση είναι ότι η ιδιοκτησία είναι κλεψιά, που περιέχεται στο πρώτο του μεγάλο έργο Περί ιδιοκτησίας (Qu'est-ce que la propriιtι? Recherche sur le principe du droit et du gouvernement), που εκδόθηκε το 1840.

Η έκδοση του βιβλίου προσέλκυσε το ενδιαφέρον των γαλλικών αρχών, αλλά και την κριτική του Μαρξ, ο οποίος ξεκίνησε αλληλογραφία με το συγγραφέα. Οι δύο άντρες αλληλοεπηρεάστηκαν: Συναντήθηκαν στο Παρίσι κατά τη διάρκεια της εξορίας του Μαρξ. Η φιλία τους τελικά έληξε, όταν ο Μαρξ απάντησε στο "Σύστημα οικονομικών αντιθέσεων ή η φιλοσοφία της αθλιότητας" του Προυντόν με το προκλητικά τιτλοφορημένο "Η αθλιότητα της φιλοσοφίας".

H διαμάχη έγινε μία των πηγών ρήξης μεταξύ των αναρχικών και των μαρξιστικών πτερύγων της Πρώτης Διεθνούς. Κάποιοι, όπως Έντμουντ Γουίλσον, ισχυρίστηκαν ότι η επίθεση του Μαρξ στον Προυντόν οφειλόταν στην υπεράσπιση από τον τελευταίο του Καρλ Γκρυν, τον οποίο ο Μαρξ αντιπαθούσε έντονα και ο οποίος ετοίμαζε μεταφράσεις του έργου του Προυντόν.

Ο Προυντόν προτιμούσε τα εργατικά σωματεία και τους εργατικούς συνεταιρισμούς, όπως και την ατομική εργατική/αγροτική ιδιοκτησία, παρά την κοινωνικοποίηση της γης και των χώρων εργασίας. Πίστευε ότι η σοσιαλιστική επανάσταση μπορούσε να επιτευχθεί με ειρηνικό τρόπο.

Στις "Εξομολογήσεις ενός επαναστάτη" ο Προυντόν ισχυρίστηκε ότι "η αναρχία είναι τάξη" (Anarchy is Order), μια φράση που πολύ αργότερα ενέπνευσε, κατά τη γνώμη κάποιων, το αναρχικό σύμβολο του Α μέσα σε κύκλο, σήμερα ένα από τα πιο κοινά γκράφιτι στις πόλεις.

Προσπάθησε ανεπιτυχώς να δημιουργήσει μια εθνική τράπεζα, η οποία θα χρηματοδοτείτο από φόρο εισοδήματος σε καπιταλιστές και μετόχους. Παρόμοια κατά κάποιον τρόπο με μια πιστωτική ένωση, θα παρείχε άτοκα δάνεια.

Kριτικές και ρατσισμός

O Stuart Edwards, εκδότης του "Επιλεγμένα έργα του Πιερ-Ζοζέφ Προυντόν", τονίζει: "Τα ημερολόγια του Προυντόν (Carnets, εκδ. P. Haubtmann, Marcel Riviθre, Paris 1960) αποκαλύπτουν ότι είχε σχεδόν παρανοϊκά αισθήματα μίσους ενάντια στους Εβραίους, κάτι κοινό στην Ευρώπη εκείνη την εποχή. Το 1847 σκέφτηκε να εκδόσει ένα άρθρο ενάντια στην εβραϊκή φυλή,την οποία έλεγε πως "μισούσε". Το σχεδιαζόμενο αυτό άρθρο θα "ζητούσε την εκδίωξη των Εβραίων από τη Γαλλία...Ο Εβραίος είναι ο εχθρός της ανθρώπινης φυλής. Αυτή η φυλή πρέπει να σταλθεί πίσω στην Ασία, ή να εξολοθρευτεί. Ο Heine, ο Weil και άλλοι είναι απλώς μυστικοί πράκτορες. Oι Rothschild, Crιmieux, Marx, Fould, κακοί, χολερικοί, πικροί άνθρωποι, που μας μισούν (Carnets, vol. 2, p. 337: No VI, 178)

Ο J. Salwyn Schapiro έγραψε το 1945:

"Ο Προυντόν είχε την τάση, μοιραία αντισημιτική, να βλέπει στους Εβραίους την κύρια πηγή των δεινών του έθνους, και να τους συνδέει με άτομα και ομάδες που μισούσε. Ο αντισημιτισμός, πάντα και παντού τεστ φυλετικών διακρίσεων, με το διαχωρισμό του της ανθρωπότητας σε δημιουργικές και στείρες φυλές, οδήγησε τον Προυντόν να θεωρεί το νέγρο σαν τον κατώτερο στη φυλετική ιεραρχία. Κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού Εμφυλίου ήταν με το μέρος των Νοτίων, οι οποίοι, επέμενε, δεν είχαν τελείως λάθος που ήθελαν να διατηρήσουν τη δουλεία. Οι νέγροι, σύμφωνα με τον Προυντόν, ήταν μια κατώτερη φυλή, ένα παράδειγμα της ύπαρξης ανισότητας ανάμεσα στις φυλές της ανθρωπότητας...

Το βιβλίο του La Guerre et la paix, που εμφανίστηκε το 1861, ήταν ένας ύμνος στον πόλεμο, σε τόνο πιο παθιασμένο από οτιδήποτε παρήγαγαν οι φασίστες στην εποχή μας...Σχεδόν κάθε σελίδα του La Guerre et la paix περιέχει μια δοξολογία του πολέμου σαν ιδανικό και σαν θεσμού...Το υστερικό του εγκώμιο για τον πόλεμο, όπως και η φλογερή υποστήριξή του στη δικτατορία του Louis Napoleon, όπως και η ακλόνητη στήριξή του στη μεσαία τάξη, ήταν αναπόσπαστο μέρος της κοινωνικής του φιλοσοφίας...Στον ισχυρό αγωνιστή του 19ου αιώνα είναι τώρα δυνατό να διακρίνει κανείς έναν προάγγελο του φασισμού. Ένα ενοχλητικό αίνιγμα για τη γενιά του, οι διδασκαλίες του που παρεξηγήθηκαν σαν αναρχικές από τους οπαδούς του,η θέση του Προυντόν στη διανοητική ιστορία είναι προορισμένη να αποκτήσει μια νέα και μεγαλύτερη σημασία. Με την ανασκόπηση του 19ου αιώνα, θα φανούν ως πρελούδιο στην παγκόσμια επανάσταση που τώρα αποκαλείται Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος."

http://www.antistasi.info/showthread.php?t=4966

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΕ ΑΛΙΕΥΤΙΚΑ ΚΑΤΑΦΥΓΙΑ ΚΕΡΚΥΡΑΣ : ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

Κλιμάκιο συναγωνιστών του Αγωνιστικού Πυρήνα Κέρκυρας επισκέφτηκε την Κυριακή 6/1/2012 τα αλιευτικά καταφύγια των περιοχών Αστρακερης και Ρόδας στην Βόρεια Κέρκυρα.

Εκεί αντικρίσαμε την εξαιρετικά άθλια κατάσταση στην οποία βρίσκονται αυτά τα λιμάνια  με τις προσχώσεις άμμου και τις ποσότητες φυκιών που στην ουσία τα καθιστούν εντελώς άχρηστα και ανενεργά.

Όπως μας εξήγησαν οι κάτοικοι της περιοχής αυτή είναι μια κατάσταση που επικρατεί εδώ και αρκετό καιρό, και παρά τις διαμαρτυρίες τους και παρά το γεγονός ότι σπαταλήθηκαν αρκετά χρήματα για την κατασκευή αυτών των λιμένων – καταφυγίων, η επίσημη πολιτεία τα έχει εγκαταλείψει αφού με την αδράνεια  και τις παραλείψεις της, αποφεύγει να αναλάβει την ευθύνη για την συντήρηση ή βελτίωση τους.

Στόχος μας είναι να μην ξεχαστεί και πάλι αυτή η κατάσταση και να επιμείνουμε ώστε η πολιτεία να δεσμευτεί επιτέλους οριστικά και εγγράφως για το μέλλον όλων των μικρών λιμανιών-καταφυγίων Κέρκυρας.

Θα αναφέρουμε, επίσης, και την τραγική κατάσταση του παραλιακού δρόμου από την Ρόδα προς τον Αγ. Στέφανο Επίσκεψης που θυμίζει βομβαρδισμένη περιοχή δυσφημίζοντας έτσι μια από τις πιο όμορφες παραλίες της περιοχής. Πέρα από τις τεράστιες και συνεχείς λακκούβες στο οδόστρωμα, υπάρχουν μεγάλες καθιζήσεις προς την πλευρά της παραλίας με καταστροφή τόσο τμημάτων του δρόμου όσο και πολλών δέντρων εξαιτίας των απρόσεκτων ενεργειών των συνεργείων αποκομιδής φυκιών.

http://enimerosi-kerkyras.blogspot.gr/2013/01/blog-post.html

Αυτό είναι το σχέδιο αποικιοποίησης του πειραματόζωου «Ελλάδα»

Του Ευριπίδη Μπίλη (τ. επίκουρου καθηγητή ΕΜΠ)

Διαβάζοντας αναλύσεις συναδέλφων οικονομολόγων και μη, επιτρέψτε μου να επισημάνω ότι τοσχέδιο αποικιοποίησηςτου πειραματόζωου «Ελλάς» φτάνει στο τελικό του στάδιο. Το σχέδιο αυτό εναντίον του Ελληνισμού ήταν απλό και είχε κατά τη γνώμη μου ως στόχο την υποδούλωση της Ελλάδας και τη δήμευση του ενικού και ιδιωτικού της πλούτου. Για την επιτυχία του στόχου αυτού υπενθυμίζω, σε όποιον δε θέλει κατά τη γνώμη μου να εθελοτυφλεί (ή κάτι άλλο) ότι μεθοδεύτηκαν ως εξής, η καταστροφή της ελληνικής οικονομίας (κράτους και ιδιωτών) ώστε να δημευθεί ο ενικός και ιδιωτικός πλούτος της Ελλάδας:

Κατά κάποιον τρόπο είχαμε υποχρέωση (διαταγή;;;) του Κώστα Καραμανλή να παραιτηθεί το 2009 πολύ πριν λήξει η θητεία του (και ενώ όλα έδειχναν ότι θα χάσει τις εκλογές, πράγμα που προεκλογικά έδειχνε να το επεδίωκε) για να ανοίξει ο δρόμος στον υποσχόμενο πολλά στον λαό («λεφτά υπάρχουν κτλ) Παπανδρέου.  Είχαμε στη συνέχεια εσκεμμένη καταστροφή από τον Παπανδρέου της δανειοληπτικής ικανότητας της Ελλάδας (Τιτανικός, χώρα απατεώνων, πιστόλι στο τραπέζι, διόγκωση του ελλείμματος κτλ) που δεν είχε σχέση με την πραγματική οικονομική κατάσταση της χώρας το 2009 (οι αγορές δεν ήταν τόσον ηλίθιες για δανείζουν τη χώρα) που δεν διέφερε τότε ουσιαστικά από αυτήν των περισσότερων χωρών της ευρωζώνης. Πχ από αυτήν του Βελγίου.

Ως σαφέστατα αποδεικνύει και η σημερινή κατάσταση (Ισπανία, Ιταλία κτλ). Μετά την καταστροφή αυτή της δανειοληπτικής ικανότητας της Ελλάδας, αντί άμεσης αναδιάρθρωσης (κουρέματος) του χρέους ώστε με μικρό κούρεμα από 110% του ΑΕΠ που ήταν να γίνει 70% και βιώσιμο (ως ζητούσε ο Ντομινίκ Στρος Καν), είχαμε σταδιακή μετατροπή του χρέους (ως ήθελαν Μέρκελ και Παπανδρέου και πιθανόν υπογείως και ο Σαμαράς) από χρέος προς αγορές άνευ υποθήκης , σε χρέος«ελεγχόμενης χρεοκοπίας» που σχεδίασαν οι γερμανοί, με υποθήκευση του Εθνικού πλούτου της χώρας (δημόσιου και ιδιωτικού) υπό αγγλικό δίκαιο και με απεμπόληση της εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδας που διοικείται πλέον από Γκάουλάουτερ, από τρόικες, απο γερμανό υπουργό και από επιτρόπους παντού.  Προς τούτο είχαμε υπογραφή κατάλληλης δανειακής σύμβασης με βασικό επίσης όρο ΤΗΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΥΠΟΤΙΜΗΣΗ, δηλαδή τη σταδιακή και συνεχή μείωση μισθών και συντάξεων. Η εσωτερική υποτίμηση μείωσε σταδιακά το κυκλοφορούν χρήμα και είχαμε γι’ αυτό κλείσιμο επιχειρήσεων, ανέργους, μείωση εσόδων του κράτους, νέες μειώσεις μισθών και συντάξεων και σταδιακή διάλυση της Εθνικής και ιδιωτικής οικονομίας.

Με το PSI όπως έγινε στην συνέχεια, είχαμε καταστροφή των Ελληνικών και Κυπριακών τραπεζών, των ασφαλιστικών ταμείων, κτλ.  Παράλληλα είχαμε εν όψει εκλογών, τρομοκρατία του κόσμου (που συνεχίζεται) από τους μνημονιακούς πολιτικούς παράγοντες και τον δοτό πρωθυπουργό μέλος της τριμερούς επιτροπής, κ. Παπαδήμο.

· Δείτε το αχαρακτήριστο βίντεο

Έγινε αποδεκτό από την παρούσα κυβέρνηση η ανακεφαλαιοποίηση των Ελληνικών τραπεζών ναι μεν να γίνει με δάνειο που θα πληρώσουν οι Έλληνες φορολογούμενοι, αλλά η διοίκηση τους να αναληφθεί από επιτρόπους των αγορών (της Μέρκελ και της απαράδεκτης επιτροπής της ΕΕ).  Έτσι με χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων αλώθηκαν οι Ελληνικές τράπεζες από τους ξένους της Νέας Τάξης.  Την κατάλληλη στιγμή. Με διαλυμένην πλήρως την οικονομία μας.  Ανατέθηκε η «ιδωτικοποίηση»του Εθνικού πλούτου σε έναν ανεξέλεγκτο Οργανισμό που άρχισε να «ιδιωτικοποιεί»τα πάντα.  Νερό, λαχεία, λιμάνια, Εθνικούς δρόμους, αεροδρόμια κτλ. Όλα σε«ανταγωνιστικές» τιμές ξεπουλήματος.  ·Πχ ο ΟΠΑΠ λαχεία, πωλείται με τίμημα ίσο με τα ετήσια του κέρδη. Να μην θυμίσω πάλιν πόσο πουλήθηκε στους γερμανούς το 10% του ΟΤΕ. Και από την «ιδιωτικοποίηση» αυτή δεν θα γλυτώσει τίποτε. Ακόμα και ο υποθαλάσσιος ορυκτός πλούτος της Ελλάδας. Έτσι για τον δημόσιο Εθνικό μπλούτο μεθοδεύτηκε ως ανωτέρω η εκποίηση του – ιδιωτικοποίηση – ξεπούλημα του.

Τώρα φτάνουμε στην υλοποίηση της μεθόδευσης της δήμευσης και του ιδιωτικού πλούτου της Ελλάδας που δεδομένης της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών με χρήματα των Ελλήνων (που θα πληρώνουν οι παρούσες και μελλοντικές γεναιές) θα γίνει ως εξής με μέθοδο που θυμίζει εκτέλεση απο τους ΝΑΖΙ θυμάτων που τους έβαζαν πρώτα να σκάψουν τους τάφους τους.  Μόλις αναλάβουν οι ξένοι επίτροποιτη διοίκηση των Ελληνικών τραπεζών, θα καλέσουν πρώτα τις μεγάλες επιχειρήσεις που χρωστούν στις τράπεζες (και που λόγω της εσωτερικής υποτίμησης και της έλλειψης ρευστότητας στην αγορά περιήλθαν σε δυσχερή οικονομική κρίση) να πληρώσουν άμεσα τα χρέη τους.

Μετά από αδυναμία τους θα ακολουθήσει η εκποίηση των Ελληνικών επιχειρήσεων σε εξευτελιστικές τιμές. Βιομηχανίες, Ιδιωτικές κλινικές, διάφορες επιχειρήσεις. Τα πάντα. · Όλα θα περιέλθουν σχεδόν «τζάμπα» σε ξένους και δή γερμανούς.  Το ίδιο θα γίνει και με τα χωράφια των αγροτών μας που χρωστούν στην ξεπουληθείσα Αγροτική Τράπεζα που κατείχε επίσης μεγάλο ποσοστό μετοχών της ΕΥΔΑΠ που έτσι «ιδιωτικοποιήθηκε» σε εξευτελιστική τιμή.  Θα ακολουθήσει τέλος η εκποιήση της ιδιωτικής περιουσίας όσων Ελλήνων με την μείωση μισθών και συντάξεων, την απώλεια εργασίας κτλ, αδυνατούν να πληρώσουν τα δάνεια τους στις τράπεζες. Πρόκειται περί εκτέλεσης σχεδίου «επιστημόνων» απατεώνων με εγχώριους συνεργούς – εκτελεστικά όργανα. Τα ανωτέρω προφανώς είναι και αποτέλεσμα και της κτηθείσας «αξιοπιστίας»του πρωθυπουργού κ. Σαμαρά. Πέραν της συνεχιζόμενης αφαίμαξης – εξόντωσης των Ελλήνων. [freepen.gr]

http://ellas2.wordpress.com/2013/01/05/%CE%B1%CF%85%CF%84%CF%8C-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%BF-%CF%83%CF%87%CE%AD%CE%B4%CE%B9%CE%BF-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%B9%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82-%CF%84/

Αλβανικό οργανωμένο έγκλημα εν Ελλάδι

Tου Ιωάννη Μιχαλέτου

Το παρακάτω κείμενο παρουσιάζει με επιγραμματικό τρόπο την εξάπλωση τη σημερινή εποχή του Αλβανικού οργανωμένου εγκλήματος στην Ελλάδα και κυρίως τους κινδύνους που εγκυμονούνται εξ’αυτού σε ότι αφορά θέματα εσωτερικής ασφάλειας. Η δράση του Αλβανικού οργανωμένου εγκλήματος διαθέτει σε ότι αφορά την εσωτερική ασφάλεια της Ελλάδος, τέσσερα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.

Ι) Πρώτον, διαπλέκεται με πολιτικούς κύκλους της γείτονας χώρας Αλβανίας αλλά και του Κοσσυφοπεδίου και των Σκοπίων.

ΙΙ) Αποτελεί εν δυνάμει αποσταθεροποιητικό παράγοντα λόγω των εθνικιστικών τάσεων (Βλ. Τσαμουριά, Μεγάλη Αλβανία).

ΙΙΙ) Έχει σχέσεις με το Τουρκικές εγκληματικές οργανώσεις που με την σειρά τους διαπλέκονται με το Τουρκικό κράτος.

ΙV) Είναι δύσκολή η ριζική αντιμετώπισή του, λόγω της ύπαρξης μεγάλου αριθμού Αλβανών υπηκόων στην Ελλάδα, γεγονός που διευκολύνει – προς το παρόν – τη δόμηση “παράλληλων κοινωνιών”, όπως και το ικανό αριθμό ανθρώπινου δυναμικού για υποστηρικτικούς λόγους.

Αυτό που έχει κρίσιμη σημασία, είναι ότι πλέον το οργανωμένο έγκλημα Αλβανικής προέλευσης, έχει αποκτήσει στέρεες βάσεις στην Ελλάδα και σε περίπτωση σχεδίων αποσταθεροποίησης της χώρας θα αποτελέσει παράγοντα “μισθοφορικού τύπου” με σκοπό να πλήξει τα Ελληνικά συμφέροντα.

Στοιχεία (Βασιζόμενα σε εκτιμήσεις της Ελ. Αστυνομίας κατά βάση)

- Η λεγόμενη Αλβανική μαφία ελέγχει περί το 80% της λιανικής διανομής ηρωίνης στην Ελλάδα.

- Ελέγχει περί του 50% τόσο της χονδρικής όσο και της λιανικής διάθεσης χασίς.

- Ελέγχει το 90% της εισαγωγής παράνομου φορητού οπλισμού στη χώρα (Καλάσνικοφ, Μακάροφ, χειροβομβίδες).

- Εκτιμάται ότι το 50% των κυκλωμάτων “τραφικινγκ” γυναικών ελέγχεται από Αλβανούς με σχεδόν απόλυτη κυριαρχία στις περιοχές Μεταξουργείου, Παραλιακής, Κέντρου Αθηνών και “γραφείων” συνοδών σε όλα τα μεγάλα αστική κέντρα.

- Το 50% των ένοπλων ληστειών σε σπίτια-καταστήματα-επιχειρήσεις διαπράττεται από Αλβανούς.

- Κατά μέσο όρο τα τελευταία 5 έτη ανακαλύπτονται περι τις 15 κρύπτες όπλων ετησίως που ανήκουν σε Αλβανούς, τα περισσότερα εκ των οποίων στα περίχωρα της Αττικής, στην Ήπειρο και στην Βόρειο-Δυτική Μακεδονία.

-  Σε περιοχές όπως την Ομόνοια, Πειραιώς, Πλατεία Βάθης, Αχαρνών, Βάρκιζα, περιοχές Παγκρατίου, Ταύρου, περιοχές Περιστερίου Αλβανικά κυκλώματα πωλούν“προστασία” και διαχειρίζονται το παρεμπόριο “νοικιάζοντας” τον χώρο σε Αφρικανούς και Ασιάτες παρεμπόρους.

- Στην Αττική δρουν 2 Αλβανικά από τα 5 συνολικά οργανωμένα κυκλώματα διακίνησης κοκαΐνης. Ένα δραστηριοποιείται στο κέντρο και ένα στα Βόρεια προάστια. Τα υπόλοιπα κυκλώματα είναι Ελληνικά.

- Επίσης περί το 30% των παράνομων χαρτοπαιχτικών λεσχών στην Αττική“προστατεύονται” από Αλβανικά κυκλώματα.

- Μία ανερχόμενη τάση των τελευταίων ετών είναι η ολοένα και αυξανόμενη εμπλοκή Αλβανών σε πλαστογραφίες, διευκόλυνση εξόδου από τη χώρα Ασιατών λαθρομεταναστών και ψεύτικων γάμων για την απόκτηση νόμιμων εγγράφων από αυτούς.

- Τα Αλβανικά κυκλώματα λειτουργούν ως πραγματικοί παρακρατικοί μηχανισμοί. Εκτελούν επιχειρήσεις αλίευσης πληροφοριών, αντί-κατασκοπείας, έχουν λογιστική υποστήριξη (διαδρομές διαφυγής, οχήματα, ασφαλή σπίτια) χρησιμοποιώντας συνήθως γυναίκες και όχι μόνο της ίδιας εθνικότητας και δρουν συντονισμένα ως προς την εγκληματική τους δράση και όχι παρορμητικά. Προτού αποφασίσουν μια δράση, εκπονούν πλάνο που συζητείται μεταξύ των μελών και εγκρίνεται από τις “κεφαλές”. Δίνουν μεγάλη έμφαση στη συλλογή πληροφοριών και στη δικτύωση με Έλληνες που είναι ευεπίφοροι σε χρηματισμούς ή πιθανοί συνεργάτες, κτλ.

Ο όγκος όλων αυτών των “μαύρων “ κεφαλαίων (αρκετά δις ανά έτος) που παράγονται από αυτές τις εγκληματικές δραστηριότητες “ξεπλένονται” με τη βοήθεια Ελλήνων είτε τραπεζιτών, χρηματιστών, κτηματομεσιτών, καταστηματαρχών, κτλ. Το αποτέλεσμα είναι ότι υπάρχει μια σημαντική και διεσπαρμένη τάξη ανθρώπων στην Ελλάδα που έχουν άμεσο συμφέρον με το Αλβανικό οργανωμένο έγκλημα και παράλληλα αποτελούν τους “αγωγούς” αυτού για να συλλέγουν πληροφορίες ή να διασυνδέονται με πολυποίκιλα πολιτικά-κοινωνικά δίκτυα στη χώρα. Βεβαίως το ίδιο και περισσότερο όφελος έχει και το εγχώριο οργανωμένο έγκλημα που συνεργάζεται εν πολλοίς με το αντίστοιχο Αλβανικό.

Σημείο προσοχής

Οι “κεφαλές” των Αλβανικών κυκλωμάτων δεν εδρεύουν κατά βάση στην Ελλάδα. Εδώ δραστηριοποιούνται πυρήνες με “εντολοδόχους” και “στρατιώτες”.

Ορισμένες “κεφαλές” που ελέγχουν εγκληματικά κυκλώματα (και) στην Ελλάδα

- Γκέργκ Λάτσι

- Οικογένεια Κελμέντι

- Οικογενεια Λιμάνι

- Οικογένεια Αλλούσι

- Οικογένεια Λούκα

- Oικογένεια Σελίμι

- Οικογένεια Κελμέντι

- Oικογένεια Οσμάνι

- Οικογένεια Χάκα

Όλοι οι παραπάνω έχουν διεθνείς δραστηριότητες σε χώρες όπως Ελλάδα, Βαλκάνια, Σκανδιναβία, Γερμανία, Ελβετία, Βέλγιο κ.α. Γνωρίζουν και έχουν εξυπηρετήσει σχεδιασμούς ξένων μυστικών υπηρεσιών. Έχουν την ικανότητα κινητοποίησης εκατοντάδων σκληροτράχηλων Αλβανών στην Ελλάδα για οποιονδήποτε λόγο θα τους αποφέρει κέρδος ή εάν “υποχρεωθούν” λόγω διεθνών πιέσεων.

Η γενικότερη επιρροή που υφίσταται η χώρα από τη δράση του οργανωμένου εγκλήματος συνίσταται και στο προσπορισμό κάποιου οφέλους από αυτό, προκειμένου να λειτουργήσει ως 5η φάλαγγα στη χώρα, με αφορμή κάποιο ζήτημα τρίτης χώρας ή εξωτερικού παράγοντα.

 Περιστατικά πιθανής ανάμειξης εθνικιστικής και οργανωμένης εγκληματικής δράσης

- “Δεκεμβριανά 2008″

Εκείνες τις ημέρες είχε σημειωθεί συστηματική λεηλασία καταστημάτων από Αλβανικές συμμορίες, όπως και διαδηλώσεις με Αλβανικές σημαίες και εθνικιστικά συνθήματα. Είχαν έρθει συντονισμένα στην Ελλάδα και Αλβανοί μόνο και μόνο για να συμμετάσχουν σε διαδηλώσεις έναντι πληρωμής.

- “Οκτώβριος 2012″ Διοργανώθηκε για πρώτη φορά στην Αθήνα εκδήλωση της λεγόμενης Συμμαχίας-πολιτικού κόμματος “Κόκκινου-Μαύρου” (Εάν και υποβαθμισμένη σε σχέση με τις αρχικές επιδιώξεις). Η συγκεκριμένη “Συμμαχία” έχει διαπλοκές τόσο με οργανωμένες εγκληματικές οργανώσεις στην Αλβανία όσο και με Τουρκικό στοιχείο.

- Μεταξύ 2008-2012 παρατηρείτε μια συνεχή δραστηριότητα δημιουργίας άτυπων δικτύων εθνικιστών Αλβανών με μετανάστες εδώ στην Ελλάδα, αλλά μέχρις στιγμής δεν έχουν εμφανίσει κάποιον “ηγέτη” ή ομάδα και λειτουργούν με τη λογική μιας“προπαγάνδας του δρόμου” προκειμένου να φτιάξουν το υπόστρωμα που χρειάζεται και να μετρήσουν τις αντιδράσεις. Οι συναντήσεις μεταξύ των μελών λαμβάνουν χώρα ακόμα και σε πλατείες το βράδυ υπό την μορφή “παρεών” που συζητούν και αποφεύγουν συνεστιάσεις και συμπεριφορές που μπορούν να παρακολουθηθούν εύκολα. Η διασύνδεση με εγκληματικές οργανώσεις είναι ένα ξεχωριστό και λίαν ενδιαφέρον κεφάλαιο το οποίο μπορεί να αναλυθεί σε επόμενη έκδοση.

Αντί επιλόγου

Σε αντίθεση με άλλα Ευρωπαϊκά κράτη όπως το Βέλγιο, Ελβετία, Ιταλία και Δανία, το οργανωμένο έγκλημα εξ’ Αλβανίας ουδέποτε μέχρι στιγμής κατάφερε να εδραιωθεί στέρεα επί Ελληνικού εδάφους, παρόλη την ευμεγέθη δραστηριότητα του.

Η κύρια αιτία είναι η μακρόχρονη και πολυαίωνη εμπειρία των Ελληνικών κοινοτήτων από τη δράση των οργανωμένων συμμοριών εκ Βορρά, που είχε ως αποτέλεσμα την εγρήγορση των Αρχών καθ’ όλη τη διάρκεια των τελευταίων ετών. Επιπλέον σε μεγάλο βαθμό το εισαγόμενο Αλβανικό οργανωμένο έγκλημα, υποθάλπεται από το αντίστοιχο εγχώριο, ελλατώνοντας κατά πολύ την αυτόνομη πορεία του και την συνεπακόλουθη ανάπτυξη ανεξάρτητων και εθνικιστικών χαρακτηριστικών.

Παρόλα αυτά δεδομένης και της δριμείας οικονομικής κρίσης που πλήττει τη χώρα, είναι πλέον του βέβαιου ότι υφίσταται μεγάλος κίνδυνος διείσδυσης εγκληματικών δικτύων όπως αυτών που περιγράφηκαν, στον κρατικό μηχανισμό της χώρας και της διάβρωσης του εκ των έσω.

Τέλος, οι τυχόν ενέργειες των εγκληματικών δικτύων δύναται να πλήξουν και την μελλοντική πορεία απεξάρτησης από διεθνείς ελέγχους που ενδεχομένως μια Ελληνική κυβέρνηση δύναται να έχει, καθ’ απαίτηση της κοινωνίας και των συμφερόντων του Έθνους. [rimse.gr]

http://ellas2.wordpress.com/2013/01/05/%CE%B1%CF%85%CF%84%CF%8C-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%BF-%CF%83%CF%87%CE%AD%CE%B4%CE%B9%CE%BF-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%B9%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82-%CF%84/

Εθνικιστική λογοτεχνία: Από τον Όμηρο στον Μισίμα

του Γιώργου Πισσαλίδη περισσότερα άρθρα του συγγραφέα

Ο κόσμος του Ομήρου εκπροσωπούσε το αριστοκρατικό και ιπποτικό ιδεώδες.

«Μπαγκαβάτ Γκιτά»: ο Βούδας-Κρίσνα ως ιππότης Ξατρίγια οδηγεί το άρμα του πρίγκηπα Αρτζούν στον πόλεμο.

Από τα μεσαιωνικά έπη στον Βάγκνερ και τον Διγενή Ακρίτα, το ιπποτικό ιδεώδες διαπερνά την ευρωπαϊκή παράδοση.

Λόρδος Βύρων: Ο αρχέτυπος εθνικοεπαναστάτης.

Αδελφοί Γκριμ: οι γεννήτορες του πολιτιστικού Εθνικισμού.

Τζακ Λόντον: ο αρχέτυπος σκίνχεντ συνδύαζε Νίτσε, Μαρξ και Δαρβίνο με μπόλικο φυλετισμό.

Ουίλλιαμ Μπάτλερ Γέητς: Εθνικός ποιητής, εθνικιστής, παγανιστής, αλλά και λάτρης του Βυζαντίου.

«Η Ευλογία της Γης»: Το δέσιμο με την γη των προγόνων.

Ο Νίκος Καζαντζάκης ανάμεσα σε φαλαγγίτες την περίοδο του Ισπανικού Εμφυλίου.

Ο Έζρα Πάουντ θέλησε να διαλύσει την δύναμη των τραπεζών με την θεωρία της «Κοινωνικής Πίστωσης» του Ντάγκλας.

Γιουκίο Μισίμα: Ο τελευταίος Σαμουράι της διεθνούς λογοτεχνίας.

Άγγελος Σικελιανός: Ο ποιητής της Δελφικής Ιδέας.

Τζ. Ρ .Ρ. Τόλκιεν: Ο παραδοσιοκράτης δημιουργός του «Άρχοντα των δακτυλιδιών».

1979: Ο Οδυσσέας Ελύτης βραβεύεται με το Νόμπελ Λογοτεχνίας.

Ο Σολζενίτσιν εξορίσθηκε στην ΕΣΣΔ και φιμώθηκε στις ΗΠΑ.

Στήβεν Πρέσφηλντ: Το μέλλον της ηρωικής λογοτεχνίας.

Σαντ Έλια, Μποτσιόνι και Μαρινέττι με στρατιωτική στολή το 1914.

Τ.Σ. Έλιοτ: Μίλησε για την παρακμή της Δύσης.

Εκείνο πού το πολιτικό και πνευματικό κατεστημένο στην χώρα μας προσάπτει στον Εθνικισμό, είναι ότι δεν έχει καμία σχέση με την μεγάλη Διανόηση, θεωρώντας ότι αυτή ανήκει αποκλειστικά και μόνο στην «προοδευτική» Αριστερά. Ουδέν ψευδέστερον τούτου.

Από αρχαιοτάτων χρόνων, οι μεγαλύτεροι ποιητές, δραματουργοί και συγγραφείς διηγημάτων και μυθιστορημάτων εμπνεόταν από τις αιώνιες αξίες του Έθνους, της Φυλής, της Πίστης, της Οικογένειας και του Πατρώου Πολιτισμού. Δημιουργούσαν έτσι το πρώτο λίπασμα της Εθνικιστικής Σκέψης: το εθνικό συναίσθημα.

Από τον Όμηρο στον Ελύτη και από τον Μπάιρον στον Τόλκιν και τον Μισίμα, δημιουργήθηκαν στολίδια της Λογοτεχνίας με διάχυτη την αύρα του Πατριωτισμού, του Ηρωικού Τρόπου Ζωής, της πίστης στην Παράδοση και της προσφοράς στην λαϊκή κοινότητα.

Τελευταίοι απόγονοι του Ρομαντισμού

Από την άλλη, οι Εθνικιστές διανοούμενοι του 19ου και του 20ου αιώνα, τελευταίοι απόγονοι του Ευρωπαϊκού Ρομαντισμού, πολέμησαν τις δίδυμες υλιστικές βιοθεωρίες Καπιταλισμού και Κομμουνισμού, όπου όλα ερμηνεύονται με οικονομικούς όρους, η άνοδος των μαζών ισοπεδώνει τις ξεχωριστές προσωπικότητες (ήρωες, επιστήμονες, καλλιτέχνες, φιλοσόφους) και η Τέχνη είναι καταναλωτικό αγαθό ή κομματικό όργανο. Απέρριψαν την εξελικτική θεωρία του Δαρβίνου που θεωρούσε τον άνθρωπο ένα ακόμα ζώο (ο Ιούλιος Έβολα την απέρριπτε ως παρακμιακή, επειδή παράγει τα ανώτερα από τα κατώτερα και τον Άνθρωπο από τα ζώα). Εναντιώθηκαν στην θεωρία του Φρόιντ που ερμήνευε τα πάντα στην ανθρώπινη συμπεριφορά και τον Πολιτισμό βάσει των σεξουαλικών απωθημένων. Ενώ τόσο οι Ρομαντικοί, όπως ο Μπλέηκ και ο Νόβαλις, ό­σο και οι Ορθόδοξοι όπως ο Κόντογλου και ο Ντοστογιέφσκι, είδαν στον Δυτικό Ορθολογισμό και Διαφωτισμό την δεύτερη Πτώση του Ανθρώπου.

Οι εθνικιστές διανοούμενοι αντιτάχθηκαν στην καταστροφή της Θρησκείας από την Επιστήμη και στα κηρύγματα της Γαλλικής και της Ρωσικής επανάστασης. Αρνήθηκαν την γραμμική Ιστορία και την άποψη ότι η σημερινή κοινωνία με την αποθέωση της επιστήμης αποτελεί «πρόοδο» ή τον κολοφώνα του ανθρώπινου πολιτισμού. Αντίθετα δέχθηκαν την κυκλική, οργανική άποψη περί Ιστορίας (γέννηση, ανάπτυξη, παρακμή και θάνατος) που υπάρχει σε όλους τους παραδοσιακούς πολιτισμούς και σαν τον Έλιοτ μίλησαν για «Παρακμή Της Δύσης». 

Εξέγερση ενάντια στον σύγχρονο κόσμο

Σε αυτήν την παρακμή, η ποσότητα κυριαρχεί της ποιότητος, η άρριζη Μητρόπολη αντικαθιστά την αγροτική λαϊκή κοινότητα, το εμπορικό κέρδος και ο καταναλωτισμός τον ηρωισμό. Ενώ οι κάστες, κοινωνικές τάξεις στις οποίες ο βαθμός κυριαρχίας του πνεύματος αντικατοπτρίζεται στην αντίστοιχη κάστα, χάνουν το υπερβατικό τους νόημα και αποκτούν μόνο οικονομικό. Έτσι το άρριζο προλεταριάτο αντικατέστησε τον αγρότη και τον τεχνίτη, ο έμπορος τον πολεμιστή και ο τραπεζίτης τον αριστοκράτη.

Σε αυτήν την σκοτεινή εποχή του πνεύματος (την Κάλι Γιούγκα των Ινδών) η παρακμή λατρεύεται ως κάτι «μοντέρνο» και «προοδευτικό»: ο αγνωστικισμός, η αθεΐα, η ιδεολογία των δικαιωμάτων, οι εκτρώσεις, ο φεμινισμός, οι κοινοβουλευτικές «πλειοψηφίες». Η μοντέρνα αφηρημένη τέχνη περιφρονεί την ιδέα του Κόσμου και το δήθεν χάσμα των γενεών αποκόβει την Νεολαία από την Παράδοση. Ενώ οι πολυφυλετικές κοινωνίες ισοπεδώνουν τα Έθνη, τις Φυλές και τους Πολιτισμούς. Πίσω από αυτήν την Παρακμή της Δύσης κρύβεται η πλουτοκρατία, η κυριαρχία του χρήματος και η εξουσία των αστών, γαλάζιου και ερυθρού χρώματος.

«Εξεγειρόμενοι ενάντια στον σύγχρονο κόσμο», οι Εθνικιστές ζητούσαν να κρίνονται οι άνθρωποι και οι κοινωνίες όχι βάσει οικονομικών, αλλά βάσει πνευματικών κριτηρίων. Ήθελαν να εξυψώσουν τον άνθρωπο από την παρακμή στην οποία ζούσε. Οπαδοί ενός Νιτσεϊκού πνευματικού ελιτισμού, κήρυτταν τον ηρωικό βιταλισμό και υπήρξαν λάτρες της φυλετικής ψυχής, που είναι ο γεννήτορας του ιδιαίτερου Πολιτισμού κάθε λαού. Προσπάθησαν να πολεμήσουν τον δυτικό δυϊσμό, αναζητώντας μία καθολική ζωή σκέψης και δράσης, όπου ο κόσμος της λογικής και της τάξης θα μπορεί να συνυπάρχει με αρμονικά με τον κόσμο των συναισθημάτων και των ενστίκτων.

Από την Ορθοδοξία στις Έδδες και τους Σαμουράι

Στο πνευματικό επίπεδο, οι Ρώσοι σλαβόφιλοι (Ορθόδοξοι Εθνικιστές) συγγραφείς, όπως ο Ντοστογιέφσκι, ο Μπερντιάγιεφ και ο Σολζενίτσιν εναντιώνονταν στην δυτικοποίηση και τον φιλελεύθερο εκσυγχρονισμό του Μεγάλου Πέτρου, αλλά και τον Κομμουνισμό. Ενώ θεωρούσαν την Ορθόδοξη Παράδοση της χώρας τους, όπου δεν υπήρχε δυϊσμός αλλά συναμφότερο, όχι μόνο ως λύση στην παρακμή της Δύσης, αλλά και ως πολιτική ιδεολογία.

Από την άλλη, στην προσπάθεια τους να κτυπήσουν τον κοσμοπολιτισμό και να επαναφέρουν την ενότητα Έθνους και Κουλτούρας, πολλοί εθνικιστές συγγραφείς επανανακάλυψαν τις προχριστιανικές Παραδόσεις της Ευρώπης (Γέητς, Ντ. Χ. Λώρενς), στράφηκαν στον Μεσαίωνα ή εισήγαγαν την σοφία της Ανατολής στην Δύση. Αυτοί οι παραδοσιακοί πολιτισμοί ανήκαν κατά πλείστον σε μία ενιαία Άρια ή «Ινδοευρωπαϊκή» παράδοση (από τις Ισλανδικές Έδδες στις Ινδικές Βέδες) εξέφραζαν το φυλετικό ασυνείδητο και είχαν, σύμφωνα με τον Σπένγκλερ, μεγάλη ομοιότητα στην σκέψη κατά την διάρκεια της ακμής τους.

Έτσι ο Γέητς εισήγαγε τον Ινδουισμό στην Δύση. Ο Έζρα Πάουντ μετέφραζε Κινέζικη ποίηση και πίστευε ότι οι πολιτικές ιδέες του Κομφούκιου (του Πλάτωνα της Ανατολής) έβρισκαν την σύγχρονη τους εφαρμογή στην Εθνικιστική Ιταλία. Ο Έβολα επιμελήθηκε την πρώτη ιταλική έκδοση του Τάο Τε Τσίνγκ και έκανε γνωστές στην Δύση τις πρακτικές της Τάντρα (γιόγκα του σεξ) και τον κώδικα τιμής των Σαμουράι. Ενώ ο Βάγκνερ εμπνεύστηκε το ιπποτικό ιδεώδες ηρωισμού και μύησης για τις όπερες του, τόσο από τα μεσαιωνικά έπη (Νιμπελούνγκεν, Πάρσιφαλ), όσο και από το Μπαγκαβάτ Γκιτά. Από την άλλη ο Γέητς και ο Λάβκραφτ ήταν επηρεασμένοι από την Θεοσοφία της Μπλαβάτσκυ.

Φουτουριστές, κοινοτιστές και Κοινωνική Πίστωση

Ως οπαδοί του κοινοτισμού και πρόδρομοι της οικολογίας της αυτοχθονίας, οι Εθνικιστές συγγραφείς, όπως ο Κνουτ Χάμσουν («Η ευλογία της Γης») και ο Χένρυ Γουϊλλιαμσον, πρότειναν την εγκατάλειψη της άρριζης Μητρόπολης, που απο­κόπτει τον άνθρωπο από τις πνευματικές του ρίζες του και κήρυτταν την επιστροφή στην αγροτική ζωή με τις εθνικά συμπαγείς λαϊκές κοινότητες και την υπεροχή τους έναντι της βιομηχανικής ζωής.

Αντίθετα, ο Φίλιππο Μαρινέττι και ο κύκλος των Ιταλών Φουτουριστών θεοποίησαν τη βία, τον κίνδυνο, την ταχύτητα. Λάτρεψαν την τεχνολογία, τις μηχανές και την δυναμική του πρωτοεμφανιζόμενου τότε αυτοκινήτου, προϊδεάζοντας έτσι την Επιστημονική Φαντασία. Ενώ ήθελαν να τελειώνουν μία και καλή με κάθε έννοια της παράδοσης. Όπως και ο Εθνικιστής ποιητής - πολεμιστής Γκαμπριέλ Ντ’ Αννούτσιο, που με τους Λεγεωνάριους του κατέλαβε το Φιούμε ανοίγοντας τον δρόμο για την «Πορεία προς την Ρώμη», έτσι και οι Φουτουριστές υπήρξαν οπαδοί του ηρωικού τρόπου ζωής. Διαδήλωναν υπέρ της εισόδου της Ιταλίας στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, πολέμησαν στα χαρακώματα και όλοι τους τιμήθηκαν με μετάλλια ανδρείας. 

Το εθνικό-αναρχικό τους πνεύμα ήταν απαραίτητο συστατικό του πνευματικού υπόβαθρου που προϋπήρξε της ανόδου του Ιταλικού Εθνικισμού στην εξουσία. Και την οποία θεωρούσαν ότι υπήρξε το μίνιμουμ της πραγματοποίησης του Φουτουριστικού Προγράμματος τους. Στο πολιτικό επίπεδο οι Εθνικιστές επιζητούσαν μία επιστροφή στην παραδοσιακή συντεχνία που είχε αντικατασταθεί από τα συνδικάτα και την εθνοδιαλυτική πάλη των τάξεων. Απέρριπταν το ταξικό μίσος προς χάριν της αλληλεγγύης των τάξεων (αλληλεγγυϊσμός), που βρισκόταν πιο κοντά στο Χριστιανικό ιδεώδες της αγάπης.

Μοντερνιστές, όπως ο Πάουντ και ο Έλιοτ θέλησαν να ανατρέψουν την δύναμη των τραπεζιτών μέσω της θεωρίας της Κοινωνικής Πίστης (Social Credit) του Κλίφορντ Ντάγκλας, όπου το χρήμα θα είναι στην υπηρεσία του γενικού καλού και το σύστημα παραγωγής θα απελευθερωθεί από το σύστημα τιμών.

Παράλληλα ο κυβιστής ποιητής Γουΐνταμ Λιούις, πίστευε ότι οι Εθνικιστές είχαν την υποχρέωση να υπερασπίζονται την μικρή επιχείρηση, τον αγρότη, τον μικρομεσαίο επιχειρηματία και τον δημιουργό ενάντια μεγάλο, παρασιτικό και διεθνές και τον τεχνίτη ενάντια στην μηχανή. Και πάνω από όλα, την ιδέα του Εθνικού Κράτους, μεγάλου η μικρού, ενάντια στο «υπερέθνος» (του τύπου της παλιάς πολυεθνικής Αυτοκρατορίας, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Σοβιετικής Ένωσης). Ενώ, όπως και ο Ρόυ Κάμπελ, επιτίθετο στην αγγλική «θολοκουλτούρα» της εποχής και πολέμησε στον Ισπανικό Εμφύλιο ενάντια στην Αριστερά.

Πάνω από όλα οι Εθνικιστές αναζήτησαν ένα νέο πρότυπο ηγέτη που θα απαλλάξει την κοινωνία από την κυριαρχία του χρήματος και μέσω του ηρωισμού θα οδηγούσε το Έθνος στο πεπρωμένο του.

Εθνικός Ιδεαλισμός: βράβευση και περιθωριοποίηση

Έτσι ο Εθνικισμός έγινε το όχημα μέσω του οποίου διοχετεύτηκε όλος ο φιλοσοφικός και λογοτεχνικός ιδεαλισμός και αντι-υλισμός των δυόμισι τελευταίων αιώνων. Ενώ πάντα υπήρξε η πνευματική αριστοκρατία που συνδύαζε ιδανικά το ξίφος και την πένα, την παράδοση και τον νεωτερισμό. 

Αυτός ο εθνικός ιδεαλισμός αρκετές φορές θεωρήθηκε πνευματικός θησαυρός για την χώρα του, όπως στην περίπτωση του Σολωμού, του Γκαίτε και του Ουίτμαν. Βραβεύτηκε πολλές φορές με Νόμπελ Λογοτεχνίας, όπως στις περιπτώσεις του Πιραντέλο, του Φώκνερ, του Γέιτς και του Χάμσουν. Όμως πάρα πολλές φορές το αντίτιμο της ελεύθερης σκέψης ήταν περιφρόνηση και περιθωριοποίηση από το πνευματικό και ακαδημαϊκό κατεστημένο.

Η περιθωριοποίηση του Μπάυρον, η εκτέλεση του Δραγούμη και ο εγκλεισμός σε ψυχιατρείο του Πάουντ είναι μόνο λίγες περιπτώσεις του πως αντιμετωπίζει το σύστημα τους πραγματικούς επαναστάτες. Ενώ κλασσική έχει μείνει η περίπτωση του Σολζενίτσιν, ο οποίος κατάγγειλε τόσο τα σοβιετικά στρατόπεδα συγκέντρωσης, όσο και την φιλελεύθερη δημοκρατία στις ΗΠΑ, περνώντας από την βράβευση του Νόμπελ στην φίμωση από τα ΜΜΕ.

Αυτό που ακολουθεί είναι μία εισαγωγή στην λογοτεχνία ιδεαλισμού και αντίστασης, επιλέγοντας ένα πλήθος βιβλίων που εκφράζουν το ιπποτικό ιδεώδες ανά τους αιώνες (Ομηρικοί ήρωες, Ινδοί Ξατρίγια, Ακρίτες, Ιππότες, Σαμουρά­ι). Καθώς και συγγραφείς που επηρέασαν και εμπνεύστηκαν από τον Ελληνικό εθνικισμό (από τον Κάλβο στον Παλαμά και τον Ρούφο), αλλά και εθνικιστικά κινήματα, όπως το Ριζορτζιμέντο, ο IRA και ο Νεοπαγανισμός. Μαζί τους έχουμε συμπεριλάβει διαμάντια της αντι-αστικής Δεξιάς (Έρμαν Έσσε, Τόμας Μαν), της φυλετικής Αριστεράς (Τζακ Λόντον), της Ελληνορθόδοξης λογοτεχνίας (από τον Παπαδιαμάντη στον Πεντζίκη), αλλά και της σοφίας της Ανατολής, που όλα υπήρξαν μέρος των εθνικών, πνευματικών και μεταφυσικών μας αναζητήσεων τον αιώνα που μας πέρασε. Ενώ σε μία περίοδο διώξεων της Εθνικής Ιδέας, οι ιδέες μας βρίσκονται κρυμμένες στα ιστορικά μυθιστορήματα του Στήβεν Πρέσφηλντ και τα μπέστ σέλερ ηρωικής και επιστημονικής φαντασίας. Αξίζει να τα ανακαλύψουμε.

http://www.e-grammes.gr/article.php?id=5673

Η απάντηση στον κύριο Στρατούλη είχε έρθει λίγους μήνες πιο πριν από τον Ψαριανό. Βιντεο

40 χρόνια χωρίς ελληνική δεξιά .

Το 40 χρόνια είναι απλά ένα ενδεικτικό νούμερο, γιατί όχι μόνο κατά την διάρκεια της μεταπολίτευσης, αλλά και μεταπολεμικά δεν υπάρχει στην Ελλάδα ένα γνήσιο δεξιό συντηρητικό κόμμα. Αυτή η απουσία είναι η αιτία της υπάρχουσας κρίσης. 

Η υπάρχουσα ελληνική πραγματικότητα διαχέεται από τα δόγματα τις μεταπολιτευτικής Ελλάδας. Από το δημοτικό στο πανεπιστήμιο, στην τηλεόραση και την εφημερίδα ο Έλληνας πολίτης καθημερινά βομβαρδίζεται με τα πιστεύω του μεταπολιτευτικού καθεστώτος.

Τον Δεκέμβριο του 2008 οι δάσκαλοι θα παίρνουν τους μαθητές γυμνάσιων και λυκείων για να πετάξουν πέτρες σε αστυνομικά τμήματα. Προσφάτως όταν ο διοικητής του νοσοκομείου ειδοποίησε την αστυνομία για ασθενή λαθρομετανάστη αυτό αμέσως «προκάλεσε «τριγμούς» στην κυβέρνηση, με αποτέλεσμα κύκλοι του υπουργού Υγείας Ανδρέα Λυκουρέντζου να κάνουν λόγο για δυσαρέσκεια του υπουργού ως προς τις ενέργειες του διοικητή του νοσοκομείου. Λίγες ώρες αργότερα, με παρέμβαση του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, η αστυνομική φρουρά απομακρύνθηκε.»

Τριγμούς όμως στην κυβέρνηση ή στον υπουργό Προστασίας του Πολίτη δεν προκάλεσε η αποφυλάκιση του κατηγορουμένου για την δολοφονία των ανδρών της ομάδας Διας στον Ρέντη. Τριγμούς επίσης στην κυβέρνηση δεν έχει προκαλέσει η ιδέα ότι οι ελεύθεροι επαγγελματίες θα φορολογούνται από το πρώτο κιόλας ευρώ. Και ενώ οι ελεύθεροι επαγγελματίες θα φορολογούνται από το πρώτο ευρώ, οι γονείς φαίνεται ότι θα χάσουν τις φοροαπαλλαγές που έχουν όταν έχουν πάνω από ένα παιδί. Τριγμούς όμως δεν προκάλεσε ότι από τα τελευταία δόση από την ΕΕ ευθύς αμέσως ένα δις θα πάει για τα εφάπαξ 40.000 δημόσιων υπαλλήλων.

Υποτίθεται ότι έχουμε μια δεξιά κυβέρνηση από ένα δεξιό κόμμα, κι’ όμως τα πολιτικά αντανακλαστικά τους φαίνονται να είναι, σταθερά και αμετάβλητα, αυτά που καθιερώθηκαν την περίοδο της περαιτέρω παρακμής της ελληνικής κοινωνίας, γνωστή σε όλους ως μεταπολίτευση. Αυτά και πολλά άλλα συμβαίνουν γιατί η Ελλάδα δεν έχει και δεν είχε ένα κόμμα που ξεκάθαρα και χωρίς ενδοιασμούς εκφράζει τις αρχές και τις ιδέες του εθνικά σκεπτόμενου Έλληνα που θέλει να ζει ελεύθερος.

Πρόσφατα διάβασα μια δήλωση που πιστώνεται στον Κωνσταντίνο Καραμανλή: «Η συμμετοχή της γυναίκας στο δημόσιο βίο βρίσκεται σε άμεση συνάρτηση με το επίπεδο της αναπτύξεως κάθε χώρας.» Δηλαδή η συμμετοχή των γυναικών στα κοινά και το δικαίωμα της ψήφου δεν προκύπτει από την αρχή ότι κάθε πολίτης πρέπει να έχει την ελευθερία να συμμετέχει στα κοινά ανεξάρτητα από τι φύλο είναι; Ή απλά το εφαρμόζουμε τώρα γιατί είναι μόδα στην Ευρώπη; Και αν αύριο η μόδα αλλάξει το αλλάζουμε πάλι γιατί δεν πιστεύαμε στην αρχή της ισότητας αλλά στην πιθηκίσια αντιγραφή των ευρωπαϊκών μας ειδώλων;

Η λεγόμενη ελληνική δεξιά είχε και έχει πάντα το ίδιο πρόβλημα, δεν φαντάζεται καν ότι πρέπει να έχει αρχές και ιδέες και ότι πρέπει να δίνει πολιτικές μάχες για τα πιστεύω της. Είναι εδώ απλά για να διαχειρίζεται τα πράγματα ως έχουν, όταν η αριστερά κάνει ένα διάλειμμα από την εξουσία. Στον ρου της ιστορίας η ελληνική “δεξιά” φέρνει την κομψότητα του κ. Αβραμόπουλου και την ακατάσχετη κενολογία ενός Στυλιανίδη. Προσωπικότητες άχρωμες, άοσμες, άβουλες και πολλαπλώς μοιραίες, που βουτούν στον πολιτικό ωκεανό και αφήνουν τα ρεύματα να τους παρασύρουν στο οπουδήποτε.

Αν κοιτάξουμε γύρω μας βλέπουμε μια Ελλάδα που για 40 χρόνια έχει δοκιμάσει όλα τα δόγματα που έχει προπαγανδίσει η αριστερά και τα αποτελέσματα είναι τραγικά. Δαιμονοποιήσαμε την ιδιωτική πρωτοβουλία και το κέρδος, αγκαλιάσαμε τον κρατισμό μέχρι αηδίας και το αποτέλεσμα είναι να έχουμε την πιο χρεοκοπημένη οικονομία στον κόσμο. Μετατρέψαμε τα σχολεία και τα πανεπιστήμια σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως βίας και αμορφωσιάς. Ο δημόσιος τομέας είναι διαλυμένος και σχεδόν τριτοκοσμικού επιπέδου. Σε ολόκληρη την κοινωνία φαίνεται να έχουν χαθεί ακόμα και οι πιο βασικές συνήθειες και παραδόσεις που δημιουργούν την πραγματικότητα μιας πολιτισμένης κοινωνίας. Η αίσθηση του νόμου, της τάξης, της ιεραρχίας έχει χαθεί για να αντικατασταθούν από χιλιάδες μικρές και μεγάλες πράξεις βαρβαρότητας.

Τίποτα από όλα αυτά δεν θα αλλάξει όσο η Ελλάδα δεν έχει ένα γνήσιο συντηρητικό κόμμα που είναι αποφασισμένο να δώσει την μάχη για τα πιστεύω του. Ένα κόμμα που θα προασπίζει την εθνική ταυτότητα και κυριαρχία έναντι της λαθρομετανάστευσης αλλά και έναντι των Βρυξελλών. Που θα μάχεται για να απελευθερωθεί η ελληνική κοινωνία από τα δεσμά του κρατισμού που την κρατούν φτωχή και χρεοκοπημένη. Τότε οι Έλληνες θα μπορούν να αποδείξουν στον κόσμο ότι μπορούν να κυβερνούν την πολιτεία τους χωρίς των ξένων τα δανεικά.

- Η φωτογραφία που συνοδεύει το άρθρο είναι του σπουδαίου Βρετανού πολιτικού Enoch Powell, που έδειξε την αξία του ιδεολογικά μαχόμενου δεξιού δίνοντας μάχες εναντίον της πολυπολιτισμικότητας, του κρατισμού και την απώλεια εθνικής κυριαρχίας προς τις Βρυξέλλες, πολλές δεκαετίες πριν όλα αυτά αναγνωριστούν ως σοβαρά ζητήματα.